تصور کنید یه شرکت بیشتر از 20 سال روی یه فناوری کار کرده.
میلیاردها دلار هزینه کرده، سالها ضرر داده، بارها مجبور شده ثابت کنه محصولش واقعا میتونه در مقیاس صنعتی کار کنه و برای مدت طولانی، بازار هم چندان هیجانزده نبود. بعد ناگهان، بدون اینکه فناوری اصلی شرکت یکشبه عوض شده باشه، همهچیز تغییر میکنه.
نه به خاطر یک اختراع جدید.
به خاطر اینکه دنیا بالاخره به مشکلی میرسه که این شرکت از سالها قبل برای حلش آماده بوده.
هوش مصنوعی امروز فقط GPU نمیخواد، برق میخواد.
دیتاسنترهای جدید دارن به جایی میرسن که مصرف برق بعضی پروژهها با مصرف یک شهر قابل مقایسهست.
و همینجا سؤال اصلی این اپیزود شکل میگیره:
آیا Bloom بالاخره بعد از بیش از دو دهه به لحظهای رسیده که فناوری، بازار و اقتصاد کسبوکارش همزمان در یک نقطه قرار گرفتن؟
یا ما فقط داریم یکی از قدیمیترین فناوریهای انرژی رو داخل یکی از جدیدترین روایتهای بازار، یعنی AI، با قیمتی بسیار بالا دوباره میخریم؟
پیشنهاد پادکست به دیگران:
فرض کنید قرار باشه صد نفری رو انتخاب کنید که امروز بیشترین تأثیر رو روی آینده هوش مصنوعی دارن. احتمالا چند اسم خیلی سریع به ذهنتون میرسه.
سم آلتمن، ایلان ماسک؛ جنسن هوانگ یا دمیس هاسابیس. حالا جلد جدید مجله تایم رو باز میکنید.
سم آلتمن و ایلان ماسک اونجا هستن. ولی کنارشون آدمهایی میبینید که شاید اصلاً انتظارشون رو نداشته باشید. لیز شولر؛ رهبر بزرگترین فدراسیون اتحادیههای کارگری آمریکا. جوزف گوردونلویت؛ بازیگری که احتمالا بیشتر از فیلمهای هالیوودی میشناسیمش و شاید عجیبتر از همه، پاریس هیلتون.سؤال همینجاست
پاریس هیلتون توی فهرست مهمترین آدمهای هوش مصنوعی چه کار میکنه؟
یک رهبر اتحادیه کارگری چطور کنار سم آلتمن قرار گرفته؟
چرا بعضی از مهمترین مدیران تکنولوژی دنیا اصلاً توی فهرست امسال نیستن؟
تایم برای چهارمین سال، فهرست TIME100 AI رو منتشر کرده و گفته هدفش انتخاب کسانی بوده که از نگاه تحریریه، بیش از همه نماینده داستانهای اصلی هوش مصنوعی در یک سال گذشته بودن.
تصور کنید شرکتی که بیستوچند سال پیش آنقدر به ورشکستگی نزدیک شده بود که یکی از رقبایش میخواست کارخانههایش را بخرد و تعطیل کند، امروز در قلب مهمترین انقلاب تکنولوژی جهان قرار گرفته باشد.
و بعد همین شرکت، در جولای 2026، وارد بازار آمریکا شود و بیش از 26 میلیارد دلار سرمایه تازه جذب کند.
این شرکت Apple, Microsoft, Nvidia نیست.
اسمش SK hynix است؛ شرکت کرهای تولیدکننده حافظه که امروز یکی از مهمترین تأمینکنندگان حافظههای پیشرفته مورد نیاز سیستمهای هوش مصنوعی است.
اینجا مانیکسته و در این اپیزود، این سوال مطرحه که چطور یک شرکت فعال در یکی از بیرحمانهترین صنایع کالایی دنیا، با حل یک مشکل فیزیکی بسیار سخت، خودش را به یکی از گلوگاههای انقلاب هوش مصنوعی تبدیل کرد؟
❗️و سؤال مهمتر برای ما بهعنوان سرمایهگذار:
آیا HBM واقعا ساختار اقتصادی صنعت حافظه را تغییر داده؟ یا فقط وارد فصل تازهای از همان چرخه قدیمی رونق و رکود شدهایم؟
